“Brussel 16.05.2011
Geachte mevrouw,
We hebben uw mail goed ontvangen.
De diabolo toeslag is een overheidsbeslissing, waardoor de NMBS er bij KB toe gehouden is het bedrag ervan door te storten aan de NV Northern Diabolo. Vanaf 01/11/2009 moeten de reizigers die een biljet kopen van of naar de Nationale Luchthaven deze toeslag betalen.
Sinds 1 februari hoeven rechthebbenden op verkeersvoordelen van de NMBS (personeel en familie) die naar de luchthaven reizen niet meer in het bezit te zijn van een Diabolo – toeslagbiljet. Dit is een interne maatregel van de NMBS ten gunsten van haar personeel. Conform het KB past de NMBS hiervoor evenwel de voorziene vergoedingen bij aan de NV Northern Diabolo. Aangezien het hier een interne beslissing betreft, wordt dit niet op de website gecommuniceerd.
Hoogachtend.”
Voila. Dat kreeg ik terug op mijn schrijven van goed twee maanden geleden. “Waarom niet? Daarom niet!”, zo komt het over. Ik weet niet wat het is maar ik kan het echt niet loslaten. Ze zijn nog niet van me af. Ik bezin me over een derde (!) brief. Iets in de aard van: “Daarnaast zijn er ook meer principiële bedenkingen en bezwaren te maken. Zo wordt de financiering van de noordelijke Diabolo-verbinding via de eenmalige prijsverhoging van de treintarieven verhaald op alle treingebruikers, ook als zij geen gebruik maken van de Diabolo-spoorverbinding. Maar ook de reizigers die naar de luchthaven sporen via de reeds bestaande verbindingen vanuit Brussel en Leuven, die werden aangelegd met publieke middelen gefinancierd door de belastingbetaler, moeten de bijkomende Diabolo-toeslag aan de privé-partner betalen. De nieuwe spoorlijn biedt overigens voor deze reizigers geen enkel voordeel. Bovendien zal ze pas worden opgeleverd in 2012, waardoor de Diabolo-toeslag eigenlijk een vorm van prefinanciering is voor nog niet-beschikbare infrastructuur.”
Als het ACW het al zegt.
Ondertussen bezin ik me nog over een thesis. En daarna over zomerplannen en een finale studiekeuze voor volgend jaar. Mijn interne beslissingen worden, helaas voor u lieve lezer, wél op het internet gecommuniceerd.
Live with it or get crackin’
x
Muziek: Dronken romantiek – Arne Vanhaecke
Wat een heerlijke plaat trouwens!
Ha Marie, alweer een leuke post over Den IJzeren Weg. Naar mijn bescheiden mening, is het meest gortige aspect van het antwoord dat je kreeg, dat de NMBS interne maatregelen neemt op kosten van de belastingbetaler. Inderdaad, de NMBS beslist intern dat ze de Diabolo-toeslag niet in rekening brengt aan haar personeel en de familie van het personeel, maar wel het bedrag doorstort aan Diabolo. Dat betekent dus dat de NMBS middels een interne beslissing beslist om wat haar personeel en hun familie horen te betalen, ten laste te leggen van het budget van de NMBS. Dat kleurt nu reeds bijna 3 miljard euro per jaar rood en moet door de overheid bijgepast worden, anders gaat de NMBS failliet en rijdt er geen enkele nationale reizigerstrein meer in België. Dat betekent dus dat de Belgen die niet bij de NMBS werken de Diabolo-toeslag betalen voor de anderen. Zelfs als ik dat al een goed idee zou vinden (quod non), komt het mij voor dat diegenen wiens geld hier at stake is, daar mee over mogen beslissen (belasting betalen = stemrecht hebben) en dus niet een of ander senakel binnen de NMBS (waar de vakbonden ongetwijfeld een dikke vinger in de pap hebben). Indien Delhaize aan haar personeel zou toezeggen dat ze hun boodschappen in de winkel voortaan niet meer hoeven te betalen, denk ik niet dat Delhaize de rekening daarvoor naar de Minister van Financiën, Wetstraat 12, 1000 Brussel kan sturen … . De NMBS krijgt overheidsgeld toegestopt — en nog geen klein beetje dus — om aan het grote publiek een goede dienst aan te bieden die door de privé sector niet aangeboden kan worden wegens te grote investeringen en risico’s. Tot de opdracht van de NMBS behoort niet om haar eigen personeel en hun familie allerlei gunsten toe te stoppen !
Greetz,
Papa x